The Full Wiki

Ghantasala (singer): Wikis

Advertisements
  
  

Note: Many of our articles have direct quotes from sources you can cite, within the Wikipedia article! This article doesn't yet, but we're working on it! See more info or our list of citable articles.

Encyclopedia

From Wikipedia, the free encyclopedia

Ghantasala
ఘంటసాల వెంకటేశ్వర రావు
Birth name Ghantasala Venkateswara Rao
Born December 4, 1922(1922-12-04)
Choutapalli, Gudivada, Andhra Pradesh, India
Died 11 February 1974 (aged 52)
Genres Film music (playback singing), Indian classical music
Occupations Singer, Music composer
Instruments Vocalist
Years active 1942 - 1974
Website Official site

Ghantasala Venkateswara Rao (Telugu : ఘంటసాల వెంకటేశ్వర రావు) (1922 - 1974) was a popular South Indian singer and music composer of Telugu films and a few other Indian language films and a Padmashree award recipient. For nearly quarter of a century, he was the voice of Telugu films. He was Telugu cinema's one of the first playback singer for movies.

Contents

Early life

Ghantasala was born to Soorayya, who was a local singer, in a traditional Telugu Brahmin family. He lost his father when he was a child, and was brought up by his maternal uncle Ryali Pitchi Ramaiah. He took formal music training from Patrayani Sitarama Sastry, also known as Saluru China Guruvu Garu, and he joined a music college in Vijayanagram without informing his family.

Ghantasala's Early Days

The story of Ghantasala's rise to prominence in film music reads much like the plot of a movie. Born on December 4, 1922 in an obscure village called Choutupalle near Gudivada, Venkateshwara Rao was always interested in music. His inspiration and his teacher was his father Soorayya, an itinerant singer of tarangalu and mridangam player. Sadly, Soorayya passed away when Venkateshwara Rao was only 11. The family was supported by his maternal uncle Ryali Pichiramaiah.

Realizing the family financial situation, he surreptitiously sold off his gold ring and set off to Vizianagaram to enroll in the Music College. When he reached there, he found that the college was closed for summer. He was forced to fend for himself, by eating once a day at different houses (aayavaram) or by madhukaram (begging for food as a brahmin student). Somehow, he came to the attention of Paatrayani Sitarama Sastry, who taught singing at the college. Through his kindness, he managed to get an audition with Dwaram Venkataswamy Naidu, the principal of the college, and found himself a student of vocal music at the college. And as a student, he earned the privilege of eating for free at the Maharaja's choultry.

Venkateshwara Rao's financial woes did not end with obtaining his degree. He eked out a living by giving wedding concerts, mostly of classical music with a sprinkling of tarangas, Ramadas keertanas etc. Finding it difficult to make ends meet, he tried his hand at traditional drama, even starting his own company. In 1942, he joined the Quit India movement and was sentenced to 18 months of rigorous imprisonment.

Upon release from prison, he got married to Savitri of Pedapulivarru. It was in this village that he met Samudrala Raghavacharya, who inducted him into the film industry in Madras and changed the course of music history.

Ghantasala and Telugu Music

Ghantasala's influence on popular Telugu music is profound. Of course, his voice ensured that whatever he sang would be melodious and perfect. But Ghantasala was more than just a melodious voice. His primary contribution was to make music accessible to all. For example, Telugu 'Padyam', whose intent was primarily musical until then, with emphasis on intricate gamakas, breath control, raga elaboration etc was rendered by Ghantasala with the emphasis on displaying the character's emotions and inner turmoil. Consider the raw anger and menace he manages to convey in #daaruNi raajyasampadaku madaMbuna kOmali kRshNa jooci# in Pandava Vanavasam - Bhima's fury is almost palpable. Or the repentance and bhakti in Raavana's lament #paramaSaivaachara parulalO atyaMta priyudannavasam kalpincinaavu# from Seetaraama Kalyaanam.

Even in the non-mythological context, Ghantasala was adept at making beautiful poetry accessible to the commoner. Poets like Karunasri (Jandhyala Papayya Sastri), who were very highly regarded, but only among the literati, became accessible to the man on the street through Ghantasala's stunning renderings of Pushpavilapam and Kunti Kumari, which brought out the inner turmoil and emotions of the protagonists.

This theme, of playing up the emotions of the character, persists through all of his music. Perhaps his humble beginnings and the years of difficult times helped him bring out the deep melancholy in songs such as #jagamE maaya# (in a Vividhbharati interview, Ghantasala told of how much singing this song affected him). Who can remain dry eyed listening to him singing about #puttadi bomma poorNamma# or #amma ani arachina aalakincavemamma#?

His bhakti songs are equally legendary, especially those in praise of his #ishtadaivam# Sree Venkateshwara. The privately produced #Seshadri Sikharaana# and the song #SEshasailaa vaasa# from Sri Venkateswara Mahatyam will remain forever as the idealization of #bhakti rasam#.

Ghantasala was also matchless in the romantic songs he rendered. It is the genius of the artist that makes these songs seem so easy - they most certainly are not, as almost any one who has tried to sing these songs can testify. Songs like #aa navvula kOsamE nEnu kalalu gannanu#, #valapu valE teeyagaa#, #naa hrudayaMlO nidurimcE celii# ... these form the shared culture of the Telugu people.

In fact, Ghantasala did such an extraordinary job of portraying the emotions and conflicts of characters in movies, in a way that mere pictures or words cannot, that the songs themselves have managed to acquire an independent stature and meaning of their own. Tearing themselves free from the original cinematographic context in which they were sung, these songs have gone on to be treasured and enjoyed long after the movies themselves were long forgotten!

The Indian Express, in a tribute paid to Ghantasala after his death, said it best: "Tributes paid to Ghantasala Venkateswara Rao, on his death, praise his melodious voice. But, these not only sound inadequate, they also fail to grasp the truth of the matter. He was no mere singer but a true poet, who could comprehend and give expression to the deepest feelings of love, pity, joy, suffering, piety, happiness and bitterness in a manner no one else could, or did. One cannot help feeling that it would have been hardly possible for him to sing on all those varied themes with such intensity of fervor and likeness to reality, and precision in apprehension, had he not himself lived and experienced these basic emotions inwardly, in as great a manner as any of the great poets ever had"

It is a measure of Ghantasala's enormous talent and success that a full thirty years after his death, his songs from the golden age of Telugu music are not just remembered, but continue to be bestsellers. To this day, various Ghantasala societies across the state and indeed the world commemorate his birthday, or the date of his passing, with musical programs by upcoming artists.

Ghantasala in New York

Ghantasala visited New York on his one and only foreign tour, October 8 to Nov 5, 1971. In his usual generous way, he had the following comments about his New York experience in a press release upon his return:

"From London to New York was one hop and by the 13th afternoon, we arrived in Kennedy Airport in New York and we were given a rousing reception by the members of the Telugu Literary and Cultural Association of New York. From 13 October to 1 November it looked like one long day with so many programmes crowded in. We traveled more than 10,000 miles within the US and Canada and have given 11 concerts besides the Golden recording session in New York.

"Can you Please translate the following in English"

'తెలుగు నేల గంధర్వుడు వెలసిన వేళ'

తెలుగు నాటకి ఒక గంధర్వుడు దిగి వచ్చిన రోజు డిసెంబర్ 4,1922. ఆ గంధర్వుడి పేరు జి.వి.రావు అంటే ఎవరో కాబోలు అని అనుకునే ప్రమాదముంది. ఒక వెంకటేశ్వర రావు అంటే ఎవరో అయి ఉంటారులే అని వినకుండా వెళ్లి పోయే అవకాశమూ ఉంది. అతడు ఘంటసాల అంటే 'ఓ ఆయనా' అని భక్తితో నమస్కరించని వారుండరు. అంతగా ఇంటి పేరే తన పేరై మూడు దశాబ్దాలు గానమే జీవనమై ముందు తరాలకు ఒక సిలబస్ గా మారి, ఒక భగవద్గీత నిచ్చి మిల్లేనియం సింగర్ గా మిగిలి పోయిన గాయకుడు మరొకరు లేరు. గుడివాడ సమీపంలోని చౌటుపల్లి గ్రామంలో జన్మించిన ఘంటసాల ఈ నాడు భౌతికంగా లేక పోయినా పాట రూపంలో జీవించే ఉన్నారు. ఘంటసాల కున్న ప్రత్యేకత ఏమిటి? ఎందుకనీ ఆంధ్ర లోకం ఆయన్ని అంతగా ఆరాధించింది? ఎందుకంటే ఆ గళం నుండి ఏనాడూ అపస్వరం రాలేదు, ఎన్నడూ తెలుగు మాటకు అవమానం జరగ లేదు, ఎప్పుడూ ఏ నటుడుకైనా నప్పడు అని అనిపించుకో లేదు. నాటి మేటి హీరోలు అక్కినేని, నందమూరి అయితే వారు వేరు వేరుగా నటించినప్పుడే కాదు, కలిసి నటించినప్పుడు కూడా ఇది రామారావుది, ఇది నాగేశ్వర రావుది అని జనం పసిగట్టేలా వైవిధ్యంగా పాడారు. 'మల్లియ లారా మాలిక లారా మౌనముగా ఉన్నారా ' (రామారావు), 'మనసున మనసై బ్రతుకున బ్రతుకై ' (నాగేశ్వర రావు) వంటి పాటలు ఎంత మెత్తగా పలికాయో 'నిలువవే వాలు కనుల దాన ' (నాగేశ్వర రావు), 'ఏమండీ ..ఇటు చూడండీ ' (రామారావు) వంటి పాటలు అంతే హుషారుగా ఆయన నోట పలికాయి. 'భూ కైలాస్ ' చిత్రంలో 'దేవ దేవ ధవళాచల ' భక్తి గీతంలో పల్లవి నుంచి అంతా రామారావుకే ఆలపిస్తూ 'నారాయణ హరి నమో నమో ' అనే చోట నాగేశ్వరరావుకు ఆలపించి ఆ ద్విగళ గాత్ర ప్రతిభ అనితర సాధ్యం అనుకునేలా చేసారు. 'గుండమ్మ కథ' చిత్రంలోనూ అంతే-'కోలు కోలో యన్న కోలో నా సామి ' పాటలో పల్లవి వినగానే రామారావుని , మధ్యలో ఆలాపన రాగానే నాగేశ్వర రావుని కళ్ళకు కట్టినట్టు చూపించి కని కట్టు చేసారు. తను పాడుతున్నది ఒక నిర్మాత ఏరి కోరి తీస్తున్న సినిమాకనీ, అది ప్రజాదరణ పొందాలని, అందుకు తన వంతు కృషి చేయాలని ఒక ధర్మ నిబద్ధత ఉన్న వారు ఘంటసాల.

సంగీత దర్శకుడిగా ఆయన చూపిన ప్రతిభ అసామాన్యం, అసాధారణం. ఒక 'లవ కుశ', ఒక 'రహస్యం' - ఈ చిత్రాలు చాలు. ఈ రెండు చిత్రాల్లోని పాటలే వర్ధమాన గాయనీ గాయకులకు సిలబస్. అన్ని రాగాలూ కాచి వడ బోసినవే. కాగా 'బంది పోటు' చిత్రంలోని 'ఊహలు గుస గుసలాడే' పాట రాగామేమిటో ఆయన చెప్పకనే వెళ్లి పోయారు. ఆయనగాన శైలిఎలాంటిదంటే- ప్రతి తెలుగు మాటలోనూ అందం ఉంది కనుక దానిని అందంగానే ఉచ్చరించాలనే తపన అందులో కన్పిస్తుంది. 'అంతటి దేవికి నాపై ఇంతటి దయ ఏలనో ' అన్నప్పుడు 'అంతటి','ఇంతటి' మాటల ఔచిత్యం తెలుస్తుంది. 'పాతాళానికి జారాడు', 'పాతాళ లోకాన త్రోసేవులే' అన్నప్పుడు మనం కూడా పడి పోతున్నట్టు అనిపిస్తుంది. 'హాయి' అనే మాట ఎన్ని సార్లు ఎన్ని పాటల్లో వచ్చినా ఆయన దానిని 'హాయి 'గానే పలికారు. ఘంటసాల స్వర పరచిన పాటల్లో చాలా చోట్ల 'హాయ్' అనే ఊతపదం వినిపించేది. 'ఓహో బస్తి దొరసాని ' పాటకి మాతృక హిందీ అయినా అందులో 'హాయ్' ఉంది. 'భలే మంచి రోజు పసందైన రోజు ' పాట 'ఓ నిండు చంద మామ ' పాట వరసలో ఉన్నా అందు లోనూ 'హాయ్' ఉంది. ఒక 'శివ శంకరి శివానంద లహరి ', 'రసిక రాజ తగు వారము కాదా ', శ్యామలా దండకం, ఆంజనేయ దండకం, 'కాన రార కైలాస నివాస ','హాయి హాయిగా ఆమని సాగే ', 'నీ గుణ గానము ', 'నీ మధు మురళీ గాన లీల ', 'హే కృష్ణా ముకుందా మురారీ ' వంటి శాస్త్రీయ గీతాలూ, కొన్ని వందల పద్యాలు నాటి తరం వారిని అలరించినట్లే నేటి తరానికీ అభిలషణీయం కావడమే విశేషం. పియానో పైన ప్రత్యేకంగా పాటలున్న నాటి రోజుల్లో 'నా హృదయంలో నిదురించే చెలీ', 'ప్రేయసీ ప్రేమతో పిలిచిన వేళ’, 'పది మందిలో పాట పాడినా' , 'విరిసిన వెన్నెలవో' , 'ఈనాడు అమ్మాయి పుట్టిన రోజు' , 'మనసు తీరా నవ్వులే నవ్వులే' మొదలైనవి నాడు ఎంత ప్రసిద్ధమో నేడూ అంతే. పద్మశ్రీ ఘంటసాల ఆంటే ప్రభుత్వ పరంగా ఒక గుర్తింపే కాని ప్రజాభీష్టానికి ఆయన ఎప్పుడూ మాష్టారే. మన ఘంటసాల మన నిత్య 'పాట' శాల. గురువు గారిని పోస్టల్ స్టాంప్ రూపంలోనూ, శిలా విగ్రహం గానూ స్మరించుకున్నాం. ఆయన పాటను మరిన్ని తరాలకైనా విస్మరించమన్నాం.గంధర్వుడు తిరిగి తన లోకానికి వెళ్లి పోతే నేం? పాటలు తీసుకు పోలేదు కదా..

'స్వర్ణయుగం'

1944 లో 'స్వర్గ సీమ' (BN రెడ్డి) చిత్రంలో 'ఓ నా రాజ ' అనే యుగళ గీతంతో (భానుమతితో) ఆయన సినీ జీవితం ప్రారంభమైంది. అప్పటికి సినీ రంగం ఒక తులసి వనం. 1974 లో 'తులసి' ఆయన సంగీత దర్శకత్వంలో వచ్చిన చివరి చిత్రం. ఫిబ్రవరి 11,1974 న స్వర్గ సీమకు చేరుకున్నారు. ఈ మూడు దశాబ్దాల కాలంలో ఆయన ఒక ప్రభంజనంలా దూసుకు పోయి జనం గుండెల్లో ఊపిరులు పోశారు. ఆ స్వర్ణ యుగంలో ఆయన గొంతు బంగారానికి తావి అబ్బినట్టు మెరిసి పోయింది. ఆయనలో ఒక నటుడు కూడా ఉండ బట్టీ తెరమీద ఉన్నది ఏ నటుడైనప్పటికీ అతనిలో పరకాయ ప్రవేశం చేసారు. ఆయన స్వతహాగా కవి కూడా కాబట్టి ఏ కవి రాసిన పాటనైనా అంతర్మధనం పొంది ఆ భావాన్ని గుండెలోంచి పలికించారు. ఆయనే ఒక స్వర కర్త కనుక ఏ సంగీత దర్శకుడి బాణీనైనా యిట్టే గ్రహించి వారికి పూర్తి స్థాయిలో సహకరించి మరింత బాగా పాట రాణించేందుకు స్పూర్తి నిచ్చారు. సాటి గాయకులను ప్రోత్సాహించారు. రావు బాల సరస్వతి, జిక్కి, లీల, భానుమతి, సుశీల, సరళ స్వర్ణలత , జానకి,ఎల్ ఆర్ ఈశ్వరి, వసంత, రేణుక, లత, శారద - వీరందరితో పాడిన యుగళ గీతాలు సరే సరి. గాయకులతో కలసి పాడిన వాటిలో- పద్యాలు (మాధవపెద్ది సత్యం), 'మా ఊళ్ళో ఒక పడుచుంది ' (పిఠాపురం నాగేశ్వర రావు), 'సుందరాంగులను చూసిన కళ్ళతో '(AM రాజా), 'హాయిగా పాడనా' ( PB శ్రీనివాస్ ), 'మది శారదాదేవి మందిరమే' (శ్రీనివాస్, రఘునాథ్ పాణిగ్రాహి ) మొదలైనవి ఇప్పటికీ మరపురానివి. ముఖ్యంగా కళాప్రపూర్ణ బాలసుబ్రహ్మణ్యం ఆయనతో కలసి పాడినవి నాలుగైదు గీతాలే ఐనప్పటికీ మరో మూడు దశాబ్దాల తరువాత కూడా మణి పూసలుగా మిగిలిపోయాయి. 'ఎన్నాళ్ళో వేచిన ఉదయం ' , 'ప్రతి రాత్రి వసంత రాత్రి ', 'దేవుడు చేసిన మనుషుల్లారా ', 'భలే మజాలే భలే ఖుషీలే ' - ఆ పాటలు. చిత్తూరు వి నాగయ్యతో కలసి పాడిన 'చిల్లర రాళ్ళకు మొక్కుతూ ఉంటె ' ఒక ప్రత్యేక గానం. ఒక విశేషమేమిటంటే ఆ సుప్రసిద్ధ నట గాయకుడికి ప్లే బ్యాక్ పాడవలసి వస్తే 'శ్రీ రఘురాం జయ రఘురాం ' (శాంతినివాసం) పాటని PBS చేత పాడించారు ఘంటసాల . కానీ 'లవ కుశ' లో మాత్రం స్వయంగా ఆయనే పాడారు (సందేహించకుమమ్మా ). చిత్రంలో నేపధ్యంలో వినిపించే పాటల్లో 'ఆలయాన వెలసిన ఆ దేవుని రీతి' , 'త్యాగ శీల వమ్మా మహిళా ', 'ఊరు మారినా ఉనికి మారునా ', 'బంగరు బొమ్మా సీతమ్మా ', 'చీకటిలో కారు చీకటిలో '- మొదలైనవెన్నో మధుర గీతాలు ఏ నటుడికీ చెందనివి కూడా ఘంటసాల పాడారు. లలిత సంగీతంకి పట్టం గట్టిన రోజుల్లో ఘంటసాల గొంతులో మరో వైవిధ్యం కన్పించేది. 'అత్త లేని కోడలుత్తమురాలు ఓ యమ్మా ' వంటి జానపదంలో ఇద్దరు స్త్రీలు వాపోతున్న తీరు అద్భుతంగా కన్పిస్తుంది. పుష్ప విలాపం - విభిన్న రాగాల మాలతో కంట తడి పెట్టిస్తుంది. అమ్మా సరోజినీ- ఎవరీమె అనే సందేహాన్ని తొలగిస్తుంది, 'బహు దూరపు బాటసారి, ఇటు రావోయి ఒక్క సారి ' - కవిగా ఘంటసాలని పరిచయం చేస్తుంది, అలాగే -వెలిగించవే చిన్ని వలపు దీపం - సినియేతర యుగళ గీతంగా వాసికెక్కింది, 'తలనిండ పూదండ దాల్చిన రాణి ' ఒక కొత్త కళ్యాణి ఒరవడిని తీసుకొచ్చింది. మల్లాది వారు ఘంటాపథంగా చెప్పిన 'తెలుగు వారి ఇలవేలుపు' శ్రీ వెంకటేశ్వరుడిని ఇంటింటా నిలబెట్టింది ఆయన పాడిన ప్రతి ఏడుకొండల వాడి గీతమే.

Celebrating Ghantasala in the Internet Age

Technology had not been kind to Ghantasala or indeed, to Telugu music. Most of the songs he had sung were recorded by HMV, and a good number of the masters were lost or damaged due to the lack of interest shown by this "big business". AIR, which must have a large number of his programs on archives somewhere, also appears to have lost the whole collection. The songs that survived are those remaining on 78 RPM disks in the hands of private collectors. (HMV suddenly came to its senses recently, and has begun issuing new albums recovered from some of these 78 RPM disks!).

Career

Ghantasala got his first break as a singer from All India Radio. Later on, Peketi Siva Ram from HMV studios recorded his private songs. Ghantasala debuted as a chorus singer and for a character role in Seetha Rama Jananam by Pratibha Films. He became popular singer with the early films like Balaraju and Keelugurram, and later sang for most of the movies for all actors for next two decades. He introduced the technique of changing the voice pitch and diction to suit the actor singing the songs on the screen. People were so enamored by this that they started imagining the hero of the movie just by listening to him sing over the radio. After this, he worked with famous music directors like Gali Penchala, C.R. Subbaraman. His first movie as a music director was "Laxmamma".

Producer Krishnaveni gave him first chance as full music director for her film Mana Desam, which incidentally was NTR's first film. He later composed music for many popular Telugu movies like Patala Bhairavi, Gundamma Katha, Paramanadiah Sishyula Katha, Pelli Chesi Chudu, Mayabazar and Lava kusa.

He also served as the Aaasthana Gaayaka(court musician)for the Tirumala Tirupati Devasthanams. He was also a recipient of the Padma Shri. The famous renderings of Ghantasala Venkateswara Rao also include private albums, like Bhagawad Gita, Patriotic Songs, Padyalu (unique genre of Telugu - singing the verses in dramatic style), Pushpa Vilapam and folk songs. Gifted with what V.A.K.Ranga Rao called "The most majestic voice", and he helped Telugu film music develop its own distinct character.

Personal life

Ghantasala was married to Savithri and Late(Sarala Devi). Ghantasala had 8 children, 4 sons - Vijaya Kumar, Ravi Kumar[1], Shankar Kumar, Ratna Kumar[2][3], 4-daughters, Shyamala, Suguna, Shanti and Meera.

Filmography

Advertisements

Playback singer and music director

  1. Alibaba 40 Dongalu, 1970
  2. Thalli Thandrulu, 1970
  3. Rahasyam, 1967
  4. Paramanandayya Shishyula Katha, 1966
  5. C.I.D., 1965
  6. Gudi Gantalu, 1965
  7. Pandava Vanavasam, 1965
  8. Lavakusa, 1963
  9. Raktha Sambandham, 1962
  10. Gundamma Katha, 1962
  11. Sati Sulochana, 1961
  12. Sabash Raja, 1961
  13. Bhakta Raghunath, 1960
  14. Deepavali, 1960
  15. Shantinivasam, 1960
  16. Pelli Sandadi, 1959
  17. Sabhash Ramudu 1959
  18. Pelli Naati Pramanalu, 1958
  19. Mayabazar, 1957
  20. Bhale Bava, 1957
  21. Sarangadhara, 1957)
  22. Vinayaka Chaviti, 1957
  23. Chiranjeevulu, 1956
  24. Jayam Manade, 1956
  25. Kanakatara, 1956
  26. Kanyasulkam, 1955
  27. Vadina Gari Gajulu, 1955
  28. Chandraharam, 1954
  29. Bratuku Theruvu, 1953
  30. Palletooru, 1952
  31. Pelli Chesi Choodu, 1952
  32. Patala Bhairavi, 1951
  33. Nirdoshi, 1951
  34. Shavukaru, 1950
  35. Vali Sugriva, 1950
  36. Mana Desam, 1949
  37. Keelugurram, 1949

Playback singer

Private albums

  • Pushpa Vilapam
  • Patriotic Songs
  • Bhagawad Gita
  • Devotional Songs

References

External links

  • 12/14/2009: Sri ఘంటసాల వెంకటేశ్వరరావు garu page has been edited by Dr. Jeeri R Reddy of Omaha, Nebraska, USA. Photographs curtsy: Yahoo images at arecut.blogspot.com and downmelodylane.com


Advertisements






Got something to say? Make a comment.
Your name
Your email address
Message